my life

Ik zie dat het echt super lang geleden is dat ik hier ben geweest.

Ik heb rust nodig.
Alleen zo zonder jou
Zou het rustig moeten zijn

Waarom lijk ik dan zo op een snel trein
Of een overvolle rembrand plein
Waar zo veel mensen zijn

Ik ben alleen
Zo zonder jou
Rust is ver te zoeken
Onrust is nu gebleken
Waarom kan het niet gewoon
Rustig zijn?

Op die momenten ben ik onrustig
Het maakt me zelf zo klein

Want ik wou toch altijd anders zijn?

Muts©  13-07-08

Rust is dus wat ik zou willen hebben, maar alleen niet krijg.
Hoe hard ik ook mijn best doe. Ik woon inmiddels al een aantal
maanden op mezelf, alleen.Dan zou ik toch rust moeten hebben?

Kon ik maar gewoon tegen een asntal personen zeggen dat ze mij
met rust moeten laten en op moeten rotten, dat ik rust wil.
Maar wat heb ik eraan? Mijn gedachten gaan toch nog door toch?
Rust is op dit moment ver te zoeken bij mij.

Gedachten gaan door, kon ik ze maar gewoon stop zetten een '' stop-gedachten-knopje'' i.p.v een licht knopje. Dan zouden mijn angsten ook opgelost zijn toch? Of werkt het niet zo?

Met mij gaat het gewoon even niet zo lekker op het moment, een reden om weinig te loggen maar ook het feit dat ik nu op mezelf woon werkt daar hard aan mee, want ik heb gewoon weg maar weinig tijd en vaak geen internet.
Ook heb ik een hele erge diepe dal weer omhoog te beklimmen al voel ik dat ik de grip nog niet kan vinden. '' mijn ZIEKTES'' zijn verlopig nog aan winnende hand.

Ook heb ik een nieuwe web-log waar het vooral over het feit gaat dat ik op mezelf woon en de dingen daar om heen, mocht je de link willen hebben dan kun je er in een reactie om vragen en dan zorg ik als je een link of email achter laat dat je het komt te weten :)

Liefs Muts

Heeey allemaal.
Even weer snel een logje aangezien het al best lang geleden is.

Van alles gedaan, vooral afgelopen 10 dagen ..
Dingen wat mij veel angsten opleveren, verdriet en het gebroken in bed liggen..
Maar soms zijn het ook wel even die 'momentjes' waard.
Sommige dingen ervaar ik als voor nog heftig zoals het praten over eten.. Het eten zelf
en een aantal dingen die ik denk en dingen waar ik tegen aanstoot..

Verder hoe gaat het met me? Ik snap als jullie mij niet snappen, ik zelf ben soms ook wat de 'draad' kwijt en tjah hoe los je dat op? Ik gaat meestal slapen.. Vooral nu ik minder werk en niet meer mag sporten, op medisch 'advies' ( Lees verbod!) . Sja ik vind het zo moeilijk om me ook echt happy te voelen, want 96% van de tijd voel ik me gewoon dood ongelukkig, gewoon zo op gesloten. En ik voel me nu zóóóó méééégááá dik.. Ik ben gewoon constant bezig met wat mensen van MIJ denken van MIJ vinden en hoe ze van MIJ afwillen komen.. Kortom allemaal;MIJ, maar hoe kom ik er van af.. Want ik wil dit niet want ik ben niet belangrijk echt niet maar dit alles maakt mij zo onzeker (BANG!) en tja een * mag ik dan nu weg kruipen gevoel?*  en hier heb ik dan echt elke dag weer last van, overal..

Ook vandaag weer was ik bij een recreatie plas waar een festival gehouden werd en daar trad VANILLA SKY!! op echt tof,.. Maar los gaan op de muziek had ik moeite mee( weer bang voor anderen om me heen).. Maar goed toen haalde een jongen R genaamd me over om te gaan 'sky dive'n' dus me op te laten tillen en me door het publiek op handen te laten dragen.. Ik heb dit altijd al een x willen doen bij een festival.. Alleen bang weer voor de vertrouwen in de mensen want ik heb er al wat zien vallen.. Maar het werd me verzekerd dat het goed zo gaan.. En zo ging die dan, ik werd opgetild en ging de lucht in werd heen er weer gegooid/ geduwd en gedrsgen op handen,, Tof om mee te maken toch .. Daarna ging ik best wel los op de muziek.. Hahaha

Ps.. Ik sprak vandaag iemand,,, een 'vriendin'// we spreken elkaar vaak met uit gaan enz en trekken wel eens met elkaar op.. En ik dacht echt ; Zoals haar zou ik willen zijn. = |

Liefs Muts

The cuties van Vanilla Sky =D

    Ov-kaart was geldig vanaf vandaag en ik was een '' soort van'' vrij...
Reizen was eng, en duurde lang maar het uurtje strand heeft me goed gedaan!
Laat maar waaien, Laat maar gaan.. Hé wind waarom kan ik niet stil staan?
      Ps, eten ging ook goed.. en wat een fijn ontlading moment was het..
                           Zal ik nog eens gaan?..............  Liefs Muts

'' Woorden, ze kunnen niet dat gene samenvatten, wat mijn gevoel doet'' Muts
And when i just start running, i just keep on pretending.. That I've never try to forget things. But I still try to..


Paniek, angst en zo maar door. Stappen zetten en beslissingen maken. Waarom is dat allemaal zo moeilijk. Hik, slik en daar vlucht ik..  Ja waarom alles zo veel mogelijk ontwijken en het stomste van alles als je dan toch iets '' probeerd'' oftewel een grote stap zet waarom gaat het dan juist mis? Waarom ben ik zo bang voor alles? Het '' bijt'' toch niet? (Ik wel.. :|)  Maar waarom, waar ging het mis?  Waar zijn de vaardigheden, waar is dat sterke '' meisje'' en hoe is dit alles ontstaan.  |Angst stoornis| Wat houdt het in,?.. Okee er zit wat in maar nu zal ik ook over gaan in ander therapie vorm ( groep's therapie..) eng,enger,engst toch? Maar toch, als het me helpt....... Verder over mijn beslissingen (* Die ik nog moet maken), minder gaan werken? welke 'pandjes' moet ik laten '' vallen''  of een andere baan? Ik zag vandaag wel een briefje bij een speelgoed winkel hangen, dat ze collega's zochten. Zal ik daar op soliciteren? Maar ook weer kom ik dan met veel mensen in contact, andere VREEMDE! mensen.. Ik houd er gewoon niet van..
'' Als je hoofd vol zit, moet je zorgen dat er een uitgang komt''   ( Liefst)Muts

Ik wilde dit met gedicht beginnen maar het laat het op dit moment niet toe,
Ik rijg wel woorden binnen maar keur het af zodra ik het type want het is niet wat ik wil..
Niet zoals ik het allemaal ervraar.

Ik porbeer het, vecht er voor maar toch maakt het veel in me los..
Een angst. Wat als ik '' Beter'' word, wat dan?  Wat als es weg is?
Wat dan, komt daar een leegte? Wat vult het op?
En word ik er wel '' Beter'' van, kan het ooit zo zijn?
Heel veel vragen en angsten, dat is wat het moeilijk maakt..
Wat het me zo en nu tegen houd,..
Maar nu word het na jaren, toch echt tijd dat ik hier aan
ga werken.. Ik tegen mijn angsten en paniek in ga en afscheid nemen
van mijn 2e helft/persoon of hoe je het dan ook wilt noemen..
Het is raar, beanstigend en vooral ben ik bang voor de Toekomst
voor de leegte die zal komen en voor alle dingen waar ik in tegen moet
gaan werken maar toch, wil ik het.  Alleen wil ik dat het snel en makkelijk gaat,
maar zal dit ook zo gaan?

Ik kreeg nog wel op het moment van mijn keuze een waarschuwing mee;
'' Je kunt nu nog beter worden,, Alleen één gevaar;
"' als je beter word krijg je geen aandacht meer, niet voor de negatieve dingen..
Maar dan kun je dat wel krijgen voor alle positieve dingen.. ''

Jaren mijn maatje..
Maar ook de gene waar ik tegen zei;
IK HAAT JE!
Maar nu verlaat ik je;
Dag, maatje.